Διογένης, 410-323 π.Χ.

Η στάση απέναντι στην εξουσία πρέπει να είναι ίδια με τη στάση απέναντι στη φωτιά: να μην στέκεσαι ούτε πολύ κοντά , για να μην καείς, ούτε πολύ μακριά για να μην ξεπαγιάσεις.

20/8/10



Είναι κάτι μέρες, μέρες σαν κι αυτή
Που ακούω τα λόγια σου μες στο μυαλό μου,
Τρέχουν σε μια ατέλειωτη στροφή
Είναι μέρες βυθισμένες στη σιωπή
Και νιώθω σαν ποτάμι που ξεβράζει
Πόνο και οργή

Είναι κάτι μέρες παράξενες, ατέλειωτες
Παλεύω με τον εαυτό μου
Μέρες ανεκπλήρωτες
Είναι μέρες πεταμένες στη φωτιά
Το ξέρω είσαι εδώ κοντά μου,
Μα τόσο μακριά

Πες μου ένα ψέμα, μίλησέ μου
Πες μου ένα ψέμα

Είναι νύχτες που δεν έχω,
Από που να κρατηθώ
Να στηριχτώ για λίγο, κάπου
Είναι νύχτες που παγώνει ο χρόνος,
Νύχτες που σε βλέπω εδώ κοντά μου να γελάς
Και τι δε θα ‘δινα να μ’ αγαπάς

Και φοβάμαι όλα αυτά που θα ‘ρθουν
Σίγουρα θα ‘ρθουν, φοβάμαι, θα ‘μαι εκεί
Θα καίνε, θα πονούν
Θα με προδώσουν τα δυο χέρια σου,
Φοβάμαι να μη γίνουνε φτερά
Να μην ανοίξουνε και φύγεις μακριά

Χάρισέ μου ένα δάκρυ, να νιώσω την αγάπη
Έλα απόψε σαν βροχή στα όνειρά μου μια στιγμή
Θα περιμένω να ‘ρθεις, θα κάνω υπομονή



πηγη: http://www.defactoband.com

3 σχόλια:

  1. ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ! :P

    ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι όντως υπέροχο τραγούδι. Μαζί με το "δεν είναι έτσι η αγάπη"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ολα τους τα τραγουδια ειναι υπεροχα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή